Το ποντίκι γίνεται δύο χρονών και γράφει δυο λόγια για το blog, αλλά κυρίως γράφει περί ανέμων και υδάτων.

Όπως παρατηρείτε, ήδη έχουν γίνει κοσμοϊστορικές αλλαγές στο blog. Εντάξει, μπορεί να υπάρχει ένα στοιχείο υπερβολής σε αυτό. Πάντως μετά την πίεση του community, το σκέφτηκα πολύ σοβαρά και κατέληξα στο οτι πρέπει να πάρω μια ταμπλέτα. Έκανα μια ενδελεχή έρευνα και τελικά την αγόρασα.

Σίγουρα πάντως, δεν ήταν μια αψυχολόγητα παρορμητική αγορά σε μια καφενειακή συζήτηση, πάνω από ένα τραπέζι με μπύρες.

Τα ai covers στα ποστς ξεκίνησαν από μια πολύ συγκεκριμένη και τραβηγμένη ειρωνία. Φτάσαμε στο 2024 (όταν ξεκινούσα το blog) κι αντί να έχουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα, αποφασίσαμε να αυτοματοποιήσουμε την παραγωγή τέχνης.

Χρειαζόμαστε ιπτάμενα αυτοκίνητα; Αμφιβάλλω αρκετά, ακούγεται πολύ κακή ιδέα ακόμα κι αν δεν τα παρήγαγαν τρις(;)εκατομμυριούχοι νεοναζί. Ίσως βοηθούσαν περισσότερο καλοσυντηρημένα μέσα μαζικής μεταφοράς με τακτικά δρομολόγια.

Σίγουρα όμως δεν χρειαζόμαστε παραγωγή τέχνης από μηχανές λογοκλοπής που καταλαβαίνουν την ανθρώπινη επικοινωνία λιγότερο κι από μιμητικά πτηνά.

Έχουν όμως και τα δύο την πλάκα τους, αλλά η μάστιγα με τα ai αφισάκια με φέρνει ώρες ώρες στο αμήν.

Αφού λοιπόν το αστείο σταμάτησε να είναι αστείο, αποφάσισα να σχεδιάζω στο χέρι τα covers κι ας είναι και πρόχειρα. Το συγκεκριμένο ας πούμε είναι σε εντελώς λάθος διαστάσεις, αλλά θα τα βρούμε στην πορεία αυτά. Πιο σημαντικό θεωρώ το να έχει χαρακτήρα το blog.

Τις τελευταίες μέρες με έχει απασχολήσει πολύ η φάση με το artcraft. Αν δεν ζείτε κάτω από μια πέτρα, αυτό που έγινε είναι οτι ένας μαν έκανε vibe code όλη τη σουίτα προγραμμάτων της Adobe. Τουλάχιστον έτσι έπαιξε στα site σαν είδηση, στην πραγματικότητα ο τύπος είναι ένας μηχανικός λογισμικού με 15 χρόνια εμπειρίας στον κλάδο, κι αυτό που έκανε είναι να αντιγράψει τη σουίτα προγραμμάτων της Adobe με τη βοήθεια AI. Τα έγραψε σε rust, μια πολύ αποδοτική γλώσσα προγραμματισμού κι έδωσε στο ίντερνετ τον πηγαίο κώδικα μαζί με εκτελέσιμα αρχεία - μεταξύ άλλων και για linux.

Το state των προγραμμάτων είναι κάτι ανάμεσα σε alpha και beta. Πολλά features λείπουν κι άλλα λειτουργούν προβληματικά, αλλά δεν παύει να είναι εντυπωσιακό όλο αυτό.

Δεν το έχω συζητήσει αρκετά και δεν έχω ιδέα πως να νιώσω για όλο αυτό. Σίγουρα δεν λυπάμαι για την Adobe, η οποία εδώ και χρόνια παρέχει τη σουίτα της με ένα πανάκριβο συνδρομητικό μοντέλο. Το οτι πλέον υπάρχει μια δωρεάν (δευτερεύον) και ανοιχτού κώδικα (πρωτεύον) εναλλακτική είναι σίγουρα θετικό.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη βιομηχανία, πόσο εντυπωσιακό είναι το τι μπορεί να πετύχει ένας άνθρωπος (έστω έμπειρος προγραμματιστής) με μεγάλη πρόσβαση σε LLM και τι θα αλλάξει στο μέλλον, μένει να το δούμε.

Το ποντίκι λοιπόν κλείνει τα δύο του. Ξεκίνησε χωρίς κανένα απολύτως λόγο, συνεχίζει να μην έχει SEO (Search Engine Optimization) από άποψη και να διαδίδεται από στόμα σε στόμα σε ανθρώπους που δεν τους νοιάζει το περιεχόμενό του. Έχει αποκτήσει όμως περιεχόμενο τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά που με κάνει να νιώθω κάπως περήφανος που διατηρώ ένα μέρος του ίντερνετ που έχουμε χάσει εδώ και πάνω από 15 χρόνια τώρα.

Μακάρι να είχαμε όλοι και όλες blogs, έχουμε ενδιαφέρουσες ιστορίες και σκέψεις να μοιραστούμε.